آقــا اجـــازه ! این دو سه خط را خودت بخـوان!
قبـــل از هجـــوم ســـرزنش و حـــرف دیگـــران

آقــا اجـــازه ! پشـت بــه مـن کــرده قلبتــــــــان
دیگــر نمی دهــــد بـه دلــــم روی خـوش نشــان!

قصــدم گلایـه نیست، اجــازه ! نـه بــه خــــــــدا !
اصـــلا بـه این نوشتــــه بگــوییـد « داستـــــان »

من خستـــه ام از آتـش و از خــــاک ، از زمیـــن
از احتمــال فـــاجعـــه ، از آخــــــرالـــــزمـــــان!

آقــا اجـــازه ! سنگ شـــدم ، مــانــده در کویـــــر
بــــــاران بیــــار و بــــاز ببـــــاران از آسمـــــــان

اهـــل بهشــت یــا کـه جهنـــم ؟ خــودت بگــــو!
آقــا اجـــازه ! مــا کـه نـــه در این و نـــه در آن!

« یک پـای در جهنـــم و یک پـای در بهشـــت »
یــــا زیــــر دستهـــــای نجیب تــــو در امــــــان!