کوچه شعر- خانه رنگ و پلیمر- پلاک 32
لطمه 7: باور
هنوز باورم این است
که باورهایم را باور ندارم.
تو نیز باورهایم را باور نکن!
برچسبها:
لطمه
+
نوشته شده در جمعه یازدهم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 23:38 توسط مرتضي مولائی |
آقا اجازه!
دلزده ام از تمام شهر
بی تو دلم گرفته از این ازدحام شهر
آقا اجازه!
دست خودم نیست، خسته ام
در درس عشق، من صف آخر نشسته ام
در این کلاس، عاطفه معنا نمی دهد
اینجا کسی به پای تو برپا نمی دهد
آقا اجازه!
بغض گرفته گلویمان
آنقدر رد شدیم که رفت آبرویمان....
اللهم عجل لویک الفرج مولانا صاحب الزمان
خانه
آرشیو وبلاگ
عناوین نوشته ها
نوشتههای پیشین
اسفند ۱۳۹۲
دی ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
تیر ۱۳۹۲
خرداد ۱۳۹۲
اردیبهشت ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
اسفند ۱۳۹۱
بهمن ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۱
آذر ۱۳۹۱
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهریور ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
تیر ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
اردیبهشت ۱۳۹۱
فروردین ۱۳۹۱
اسفند ۱۳۹۰
بهمن ۱۳۹۰
دی ۱۳۹۰
آذر ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
شهریور ۱۳۹۰
مرداد ۱۳۹۰
تیر ۱۳۹۰
خرداد ۱۳۹۰
اردیبهشت ۱۳۹۰
فروردین ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
آرشيو
آرشیو موضوعی
شعر کهن
شعر نو
دلنوشته
نثر
طنز
مشاعره
اطلاعیه ها
شورا
رباعی
معرفی فیلم و کتاب
نویسندگان
صدرا
آرین محمدي نسب
پرویز احمدی
ر.خ
عاطفه صفاري
مریم رجبی
معصومه پارسامنش
نشاط مصلحي
امین
سمیرا اسفندیارپور
سید محمد
سید مهدی
سینا غیاثی نژاد(هاتف)
سینا م.ح.ت
عرفانه رحیمی
عفت حنیفه زاده
مرتضي مولائی
مهرنوش تقیئی
مینا تیموری
BLOGFA.COM